إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٧٨ - باب پنجم ياد عذاب و آخرت
در عبادت خدا مينمايند و پس از مرگ نادم و پشيمان و مهموم هستند.
و فرمود رسول خدا ٦ اگر آن مردمى كه نعمت از آنها رفته باشد و بدبختى و نقمت آنها را فرا گرفته باشد پس رو آورند بخدا و توبه كنند و با نيت صادق و خلوص باطن، كه اعمال خود را خالصا لوجه اللَّه نمايند هر آينه هر نعمت زائل شده بآنها برگشت خواهد نمود و اصلاح مىشود آنچه كه فاسد شده از آنها.
و فرمود آن حضرت كه ملكى است هر شب فرود مىآيد و ندا مىكند اى پسران بيست ساله كوشش كنيد و مواظب رفتار خود باشيد، واى سى سالگان فريب ندهد شما را زندگى دنيا، و اى چهل سالگان چه مهيا نمودهايد براى روزى كه به پيشگاه خداوند ميرويد، و اى پنجاه سالگان آمد شما را آثار مرگ، و اى شصت سالگان نزديكست رفتن شما از دنيا، و اى هفتاد سالگان ندا مىكنند شما را پس جواب گوئيد، و اى هشتاد سالگان آمد شما را ساعت آخر عمر و همگى شما غافل هستيد، سپس گويد اگر نبودند بندگان ركوعكننده و مردهاى با خضوع و خشوع و اطفال شيرخوار و حيوانات بىگناه فرو ميريختم بر شما عذاب را و فرمود آن حضرت گرامى بداريد ضعيفان و بيچارگان خود را جز اين نيست كه رزق داده و يارى كرده ميشويد بسبب آنان و بطفيل ايشان و فرمود آن حضرت اى فرزندان هاشم و اى اولاد عبد المطلب و اى پسران عبد مناف و قصى بترسانيد نفس خود را از خداوند و بدانيد كه من ترساننده هستم (شما را از عذاب خدا) و مرگ تغيير دهنده است و وعدهگاه همه قيامت است.