كه دعاى كسى رد نميشود مگر آنكه باجگير و گمركچى يا شرطى (پاسبان) يا شاعر هجوگو يا نوازنده موسيقى يا نقاره‌چى و دهلزن باشد يا اينكه مردم را بستمكاران بشناساند و اسرارشان را نزد آنها فاش نمايد، زيرا گناه ايشان مانع است از مستجاب شدن دعايشان.

و فرمود حضرت امير ٧ پيروى نكردم كسى را كه نافرمانى كرده باشد خدا را، شما هم چنين باشيد پيروى نمائيد كسى را كه نافرمانى حضرت أحديت نكرده باشد، و حمل بصحت و خوبى كنيد عمل ديگران را مادامى كه مى‌شود راه خوبى براى آن بجوئيد، و كسى كه اسرار زندگى و كارهاى خود را پنهان از ديگران داشت مالك امور خود تواند شد و هميشه در خير و خوبى خواهد بود، و كسى كه در معرض تهمت در آورد خود را، ملامت نكند مگر خويشتن را، و توبيخ و سرزنش نكند كسى را كه گمان بد در حق او برده، و با ديگران براستى و صداقت رفتار كنيد تا در زندگى آنها شريك بوده باشيد، و سبك نشماريد قسم خوردن را كه ذليل و خوار مينمايد شما را پروردگار، و مشغول نكنيد خود را بچيزى كه براى شما نفع‌آور نيست، و بر شما باد براستگوئى كه فقط در اوست رستگارى، و بپرهيزيد از دشمنان خود چه از شياطين و چه از بشر و رفاقت مكنيد با بدان كه شما را بدروغگوئى وادارند، و در كارهاى خود مشورت كنيد با دين داران و خيرخواهان تا شما را براه راست هدايت نمايند، و برادرى كنيد با مردم و سرزنش ننمائيد ديگران را در چيزى كه خودتان مثل آن را انجام ميدهيد.

سويد بن غفله‌[١] گفت وارد شدم بر على بن ابى طالب ٧ در خانه‌اش‌

[١]. سويد بن غفله جعفى از صحابه امير المؤمنين ٧ است و صد و بيست و هفت سال عمر كرده و در زمان حجاج ثقفى در كوفه فوت نمود- مترجم.