فرموده: ذكر گويان مهمان منند، و اطاعت‌كنندگان اوامر من در نعمت بى‌منتهاى من هستند، و كسانى كه شكر نعمتهاى مرا بنمايند نعمت را برايشان زياد گردانم، و كسانى كه گناه كنند آنها را مأيوس از رحمت خود نميكنم اگر توبه نمايند و من آنها را دوست ميدارم و اگر بيمار شوند طبيب ايشانم كه مداوا ميكنم آنها را بمحنت و مصائب تا اينكه پاك شوند از گناهان و معايب.

و فرمود حضرت سجاد ٧ بدرستى كه بين شب و روز ساعتى است (ما بين الطلوعين) كه از نور آن لذّت ميبرند أبرار و متنعّم ميشوند از آن پرهيزكاران و آنان شبها را براى عبادت بيدار هستند و روزها را روزه ميگيرند، پس بر شما باد كه از آنها پيروى كنيد و اوائل شب را قرآن بخوانيد و اواخر شب تضرع و زارى كنيد و استغفار نمائيد، و هر گاه داخل روز شديد همّت بر اعمال خير و ترك از منكرات داشته باشيد، و سخت به پرهيزيد از گناهان كوچك زيرا همانها سبب گناهان بزرگ ميشوند.

بدانيد كه مرگ روزگار شما را تاريك ميكند و قيامت شما على التحقيق خواهد آمد (چه بخواهيد و چه نخواهيد) همانا رئيس كاروان بر شما شبيخون زده و زمانه شما را بمرگ ميرساند پس بترسيد از پشيمانى روزى كه پشيمانى نفع نداشته باشد و قدمها بلغزد.

و فرمود كه خداى تعالى ميفرمايد: هر كه نافرمانى من كند و حال آنكه مرا ميشناسد مسلط گردانم بر او كسى را كه مرا نميشناسد و از من نترسد (پس بر او ظلم و ستم كند).

و فرمود آن حضرت (در صفات مؤمن) مؤمن آن كسى است كه سخنش ذكر خدا باشد و سكوتش تفكر (در صنع الهى و قدرت و عذاب او)