إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١١٤ - باب دوازدهم در آمادگى بمرگ
و فرمود حضرت رسول ٦ مرگ را بياد آوريد كه لذتها و خوشيها را ويران ميكند و عيشها را بهم ميزند، پس اگر اندكى از ماليه دنيا داشته باشيد بآن قانع و راضى خواهيد شد و ثواب خواهيد برد، و اگر غنى و ثروتمند باشيد بذل و بخشش خواهيد نمود و اجر داده ميشويد، همانا مرگ قطعكننده آرزوها است، بدرستى كه مرد هنگام مردن مىبيند جزاى آنچه را كه پيش فرستاده از خوبيها و بديها، و مشاهده ميكند نتيجه اموالى كه واگذارده و چه بسا از حرام جمع نموده و يا حقوق واجبه آن را ادا ننموده باشد آن وقت است كه بعذاب الهى گرفتار مىشود.
و فرمود حضرت امير المؤمنين ٧ هر كه بداند كه بازگشت بمرگ ميكند و بقبر وارد مىشود و در حضور پروردگار مىايستد و اعضا و جوارحش بر اعمالش شهادت ميدهند: طولانى ميگردد حسرتش و زياد مىشود عبرتش و دائم بفكر آخرتست.
و فرمود آن حضرت هر كه بداند كه از دوستان جدا مىشود و در زير خاك ساكن ميگردد و كشيده مىشود بحساب اعمال، قطع مينمايد از خود امل و آرزو را و كوشش ميكند بعمل صالح و نيكو، پس خداى رحمت كند شما را ياد آوريد قول خداوند را كه فرموده: وَ جاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذلِكَ ما كُنْتَ مِنْهُ تَحِيدُ فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ[١] فرا رسيد بيهوشى مرگ و شدت تلخى آن بحق و حقيقت و اين همان مرگى است كه از آن ميگريختى و مكروه ميداشتى پس در آن هنگام برميداريم از پيش ديده تو پرده غفلت را تا امور حقه را مشاهده كنى
[١]. ١٩- ق