إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١١٢ - باب يازدهم در توبه و شرايط آن
چشيده و چون كسى اين شش امر را بجا آورد آن وقت بگويد: أستغفر اللَّه.
و نيكو گفته است شاعر: شعر، منسوب بحضرت امير (ع)
|
مضى أمسك الماضى شهيدا معدلا |
و أصبحت في يوم عليك شهيد |
|
|
و إن كنت بالأمس اقتربت إساءة |
فثنّ باحسان و أنت حميد |
|
|
و لا تدع فعل الصّالحات إلى غد |
لعل غدا يأتى و أنت فقيد |
|
گذشت ديروز تو كه در قيامت بعدالت شهادت خواهد داد و هم صبح كردى در روزى كه شاهد اعمال تو خواهد بود و شهادت خواهد داد، و اگر ديروز كار بدى را كرده باشى بايد امروز تلافى نمائى آن را بدو كار نيكو تا نيكنام و پسنديده شوى و وامگذار كار نيكو را بفردا شايد فردا بيايد و تو زنده نباشى.
و ديگرى گفته:
|
تمتّع إنّما الدّنيا متاع |
و إنّ دوامها لا يستطاع |
|
|
و قدّم ما ملكت و أنت حىّ |
أمير فيه متّبع مطاع |
|
|
و لا يغررك من توصى إليه |
فقصر وصيّة المرء الضّياع |
|
|
و مالى أن املّك ذاك غيرى |
و أوصيه به لو لا الخداع |
|
بهره برگير از دنيا زيرا متاعيست كه هميشه باقى نخواهد بود، پيش فرست از دنيا براى آخرت خود تا ميتوانى و زنده و صاحب اختيار اموال خود هستى (و بوارث منتقل نشده) و قادر بتصرف آن ميباشى و نگو وصيت ميكنم انجام ميدهند زيرا بسيارى از وصيتها ناقص مانده و انجام داده نشده و عذرى براى من نبود كه ديگرى را مالك اموال خود نمايم و باو وصيت كنم در چگونگى صرف آن اموال اگر عمل مينمودند و بر خلاف عمل نميكردند.