إرشاد القلوب ت مسترحمی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٠٨ - باب يازدهم در توبه و شرايط آن
ذنب و تب علىّ إنّك أنت التّواب الرّحيم.
و گفته شده است كه شيطان گفت: خدايا بعزت تو قسم تا مادامى كه روح در بدن آدميزاد است آنها را فريب ميدهم، و اغوا و گمراه ميكنم و بمعصيت واميدارم. خداوند فرمود: بعزت و جلال خودم قسم منع نميكنم از آنها توبه را تا مادامى كه روح از بدن آنها مفارقت كند.
و خداوند كسى را بدون توبه نميميراند مگر آنكه ميداند اگر باز هم زنده بماند ابدا توبه نميكند، چنان كه ميفرمايد در قرآن كريم در جواب اهل جهنم كه ميگويند: رَبَّنا أَخْرِجْنا نَعْمَلْ صالِحاً[١] پروردگارا ما را بدنيا باز گردان تا كارهاى خير انجام دهيم و عمل صالحى بجا آوريم، وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ[٢] و اگر ايشان بدنيا بر گردند چنان نيست كه ايمان آورند و نافرمانى ننمايند بلكه بر كفر خود باقى خواهند ماند و بهمان اعمال زشتى كه از آن نهى شده بودند اعاده خواهند كرد و دروغ ميگويند كه ديگر كار بد نخواهيم كرد.
و حضرت رسول ٦ و اهل بيت و صلحاء اصحاب آن بزرگوار استغفار مينمودند هر روزى هفتاد مرتبه كه ميگفتند: أستغفر اللَّه ربى و أتوب إليه، چنان كه خداى تعالى ميفرمايد اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ*[٣] از خداوند آمرزش بخواهيد و بدرگاه او توبه نمائيد.
و هم مردى عرض كرد برسول اكرم ٦ كه من گناه كردهام فرمود: استغفار كن و از خدا آمرزش بطلب عرض كرد توبه ميكنم بار معصيت مينمايم؟ فرمود هر وقت گناهى نمودى استغفار كن عرض كرد در آن هنگام گناه من بسيار خواهد شد، فرمود: عفو و بخشش خداوند
[١]. ٣٤- الفاطر
[٢]. ٢٧- الانعام
[٣]. ٥١- هود