إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٩١ - باب هجدهم در وصيت لقمان به فرزندش
بخواهى بعدا از آن عذرخواهى كنى.
و احبّ للنّاس ما تحبّ لنفسك و اكره لهم ما تكره لنفسك و لا تقل ما لا تعلم و اجهد ان يكون اليوم خيرا لك من امس و غدا خيرا لك من اليوم فانّه من استوى يوماه فهو مغبون و من كان يومه شرّا من امسه فهو ملعون.
و براى مردم دوست دار و بخواه آنچه را كه براى خود مىخواهى و آنچه را براى خود مكروه و ناپسند مىدارى براى ديگران نيز مكروه و ناپسند بدار و آنچه را نمىدانى اظهار نكن و نگو. و كوشش كن تا اينكه امروز تو بهتر از ديروزت باشد، و فرداى تو بهتر از امروز تو باشد، براى اينكه هر كس دو روزش مساوى و يكسان باشد چنين كسى به غبن و ضرر گرفتار شده، چون يك روز از سرمايه عمر او گذشته و در مقابل آن چيزى به دست نياورده. و هر كس امروزش بدتر از ديروزش باشد او ملعون است، چون كارى كه او را به رحمت خدا نزديك كند انجام نداده، بلكه موجبات دورى از رحمت خدا را براى خود فراهم ساخته و ملعون و مطرود و دور افتاده از رحمت است.
و ارض بما قسم اللَّه لك فإنه سبحانه يقول: اعظم عبادى ذنبا من لم يرض بقضائى و لم يشكر نعمائى و لم يصبر على بلائى.
و راضى باش به آنچه خدا قسمت تو فرموده پس به درستى كه خداى سبحان جلت عظمته مىفرمايد: آن بنده گناهش از همه عظيمتر و بزرگتر است كه راضى به قضاى من نباشد و شكر نعمتهاى مرا نكند و بر بلاى من صبر نكند.
و اوصى رسول اللَّه ٦ معاذ بن جبل فقال له: اوصيك