فقد قال امير المؤمنين- ٧‌- و قد سبق الى جنات عدن اقوام كانوا اكثر الناس صلاة و صياما فاذا وصلوا الى الباب ردّوهم عن الدخول فقيل بما ذا ردّوا الم يكونوا في دار الدنيا صلّوا و صاموا و حجّوا فاذا بالنّداء من قبل الملك الاعلى جل و علا بلى قد كانوا ليس لاحد اكثر صياما و لا صلاة و لا حجّا و لا اعتمادا و لكنّهم غفلوا عن اللَّه مواعظه.

به تحقيق امير المؤمنين- ٧- فرمود: در قيامت به سوى بهشت عدن كسانى سبقت گيرند كه از همه مردم نماز و روزه آنها بيشتر بود چون به در بهشت برسند آنها را برگردانند و مانع از دخول آنها شوند. گفته شود به چه جهت ردّ مى‌شوند آيا در دنيا نماز و روزه و حج انجام ندادند؟ پس در اين هنگام جواب از جانب خداى عالم جلّ و علا آيد بلى چنين است كه آنها نماز و روزه و حج و اعتماد به خدا از همه بيشتر داشتند و ليكن از موعظه‌هاى خدا غافل بودند.

و عن سالم عن ابيه قال قال رسول اللَّه ٦‌: احبّ المؤمنين الى اللَّه تعالى من نصب نفسه في طاعة اللَّه و نصح لامّة نبيّه و تفكر في عيوبه و اصلحها و علم فعمل و علّم.

سالم از پدرش نقل كرد كه پيغمبر- ٦- فرمود: آن كس از مؤمنين بيشتر از همه مورد محبّت و دوستى خدا واقع است‌