إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٧٠ - باب دوم در زهد در دنيا
امسيت لا تحدّث نفسك بالصّباح و خذ من صحتك لسقمك و من شبابك لهرمك و من حياتك لوفاتك فانك لا تدرى ما اسمك غدا.
رسول خدا- ٦- به جناب ابا ذر، كه از صحابه خاص آن بزرگوار بود، فرمود: در دنيا مانند شخص غريب باش و خود را در شمار مردگان درآور. پس هر گاه وارد صبح شدى با خود حديث شب مگو، يعنى اميد زندگى شب نداشته باش كه بگويى شب چنين خواهم كرد. و هر گاه به شب رسيدى با خود حديث صبح مكن، يعنى به زنده بودن صبح اميدوار مباش! در نتيجه در انجام وظايف عبوديت و بندگى خدا عجله كن و آن را تأخير نينداز، كه در تأخير، آفات بسيار است كه يكى فوت وقت و رسيدن اجل است.
و در حال صحت بدن بهره و استفاده نما پيش از مريض شدن. و از جوانى خود بهره بردار پيش از آن كه پير شوى، و از زندگى خود بهرهمند شو، براى بعد از مرگ خود، براى اين كه تو نمىدانى فردا در شمار زندگان هستى يا مردگان.
و قال ٦: اكثروا من ذكر هادم اللّذات فانكم ان كنتم في ضيق وسّعه عليكم فرضيتم به فاثبتم و ان كنتم في غنى بغضّه اليكم فجدتم به فأجرتم فان احدكم اذا مات فقد قامت قيامته يرى ماله من خير او شرّ انّ اللّيالي قاطعات الآجال و الايّام مدنية الآجال و انّ المرء عند خروج نفسه و حلول رمسه يرى جزاء ما اسلف و قلّة غناء ما خلّف و لعلّه من باطل جمعه او من حق منعه.
بسيار ياد كنيد آن چيزى را كه همه لذات دنيا را خراب و ويران مىكند، يعنى مرگ را. پس هر گاه در مضيقه و تنگى