إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣١٨ - باب نوزدهم در قراءت قرآن مجيد
شهادت او را تصديق مىكنند و به صدق و راستى شهادت او ترتيب اثر داده خواهد شد. كسى كه قرآن را پيشاپيش خود قرار دهد و پيرو او باشد او را به بهشت رهبرى مىكند. و كسى كه او را پشت سر خود قرار دهد و از او پيشى بگيرد او را به سوى آتش مىبرد و او دليل واضحى است براى راهنمايى به سوى بهترين راهها.
ظاهر آن حكم است و باطن آن علم است. عجايب آن به حساب نمىآيد و غرائب و معجزات آن تمام نمىشود. و اوست ريسمان محكم الهى كه هر كس به آن چنگ زند نجات خواهد يافت. و راه راستى است كه هر كس آن را بپيمايد به منزل حقيقى خواهد رسيد. كسى كه گفتارش به آن متّكى باشد به راستى گفتار موصوف است و كسى كه حكم كردن خود را مبنى بر آن قرار دهد به عدالت حكم كرده. و آن كس كه به آن عمل كند رستگار گردد.
پس به تحقيق مؤمنى كه قرآن مىخواند مانند ترنج است كه طعم و بوى آن نيكو است و كافر مانند حنظل است كه طعم او تلخ است و بوى آن مكروه طبع است.
و قال ٦: الا ادلكم على اكسل الناس و ابخل الناس و اسرق الناس و اعجز الناس و اجفى الناس قالوا بلى يا رسول اللَّه فقال اكسل الناس عبد صحيح فارغ لا يذكر اللَّه بشفة و لا لسان. و ابخل الناس رجل اجتاز على مسلم فلم يسلّم عليه. و اما اسرق الناس فرجل يسرق من صلاته يلفّ كما يلفّ الثّوب الخلق فتضرب بها وجهه. و اجفى الناس رجل ذكرت بين يديه فلم يصلّ علىّ. و اعجز الناس من عجز عن الدّعاء.
پيغمبر- ٦- فرمود: آيا دلالت نكنم شما را