و روى‌ انه و زوجته حوا رئيا على باب الجنّة محمد و على و فاطمه و الحسن و الحسين- صلوات اللَّه عليهم اجمعين- صفوتى من الخلق فسألا اللَّه بهم فتاب عليهم.

روايت شده كه آدم و زوجه‌اش حوّا ديدند بر در بهشت نوشته: محمد و على و فاطمه و حسن و حسين- عليهم السّلام- برگزيدگان من از ميان خلايق مى‌باشند، پس از خدا سؤال كردند به حق آنها و خداى متعال توبه آنها را قبول فرمود: و التّوبة على اربع خصال قوائم ندم بالقلب و عزم على ترك العود و خروج من الحقوق و ترك بالجوارح.

توبه بر چهار خصلت استوار است: اوّل- ندامت و پشيمانى قلبى دوم- عزم بر ترك عود و بازگشت به گناه. سوّم- خود را از حقوق مردم خارج كردن. چهارم- اعضاء و جوارح خود را از گناه پاك كردن.

و التوبة النّصوح ان يتوب فلا يرجع فيما تاب عنه و

التائب من الذّنب كمن لا ذنب له و المصرّ على الذّنب مع الاستغفار يستهزئ بنفسه و يسخر معه الشيطان و انّ الرّجل اذا قال استغفرك يا ربّ و اتوب اليك ثم عاد ثم قال كتب في الرّابعة من الكذّابين.

توبه نصوح توبه‌اى است كه در آن رجوع به گناه نباشد. و توبه‌كننده از گناه مانند كسى است كه گناه نكرده باشد. و آن كس كه اصرار بر گناه دارد و استغفار مى‌كند خود را استهزاء و مسخره مى‌كند. و با اين حالت شيطان او را مسخره مى‌كند. و به تحقيق شخص وقتى بگويد: اى خدا من از تو طلب آمرزش مى‌كنم‌