إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٤٣ - باب پنجم در ترسانيدن بندگان به وسيله كتاب خدا
در تفسير اين آيه كريمه: ندا مىكنند اى مالك از خدا بخواه كه عذاب ما تخفيف داده شود يا اين كه كار ما تمام شود و خداى متعال ما را بميراند، فرمود: چهل سال اين ندا را مىكنند و كسى به آنها جواب نمىدهد پس از چهل سال به آنها جواب داده مىشود كه شما اينجا بايد باشيد و مرگى براى شما نيست و عذاب شما دائمى است پس مىگويند: اى خداى ما ما را از اين عذاب خارج فرما اگر باز عود و بازگشت به گناه كرديم ما ظلمكننده و مستحقّ عذاب مىباشيم. پس چهل سال مىگذرد و به آنها و گفته آنها اعتنايى نمىشود تا اينكه به آنها چنين جواب داده مىشود دور شويد و حرف نزنيد. پس آنها بعد از اين جريان مأيوس مىشوند و ديگر اميدى براى آنها باقى نماند مگر صداى زفير و شهيق در جهنم همچنان كه خر صدا مىكند.
زفير و شهيق به يك معنى است و فرق بين آنها اين است كه زفير اول صداى خر است و شهيق آخر آن.
و قال- ٦- يشتدّ باهل النّار الجوع على ما هم فيه من العذاب فيستغيثون بالطّعام فيغاثون بطعام ذى غصّة و عذاب اليم و شراب من حميم فيقطع أمعاءهم فيقولون لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْماً مِنَ الْعَذابِ فيقال لهم أَ وَ لَمْ تَكُ تَأْتِيكُمْ رُسُلُكُمْ بِالْبَيِّناتِ قالُوا بَلى قالُوا فَادْعُوا وَ ما دُعاءُ الْكافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلالٍ.
پيغمبر اكرم- ٦- فرمود: اهل جهنم در شدّت گرسنگى واقع مىشوند با آن عذابها كه براى آنهاست، پس طلب طعام مىكنند. و در مقابل خواسته آنها طعامى به آنها داده مىشود