إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٨٩ - باب يازدهم در توبه و شرايط آن

و بازگشت به سوى تو مى‌نمايم پس به گناه عود كند و برگردد و باز چنين بگويد تا چهار مرتبه، در مرتبه چهارم از دروغگويان نوشته شود.

و قال بعضهم: كن وصىّ نفسك و لا تجعل الرّجال أوصياءك و كيف تلومهم على تضييع وصيّتك و قد ضيعتها انت في حياتك.

بعضى از زهّاد فرموده‌اند: تو خود وصىّ خود باش در اصلاح كارهاى خود و ديگران را وصىّ خود قرار مده كه آنها به وصيّت تو عمل نخواهند كرد. و حق ندارى آنها را ملامت كنى در اين كار و چگونه ملامت مى‌كنى آنها را و حال آنكه تو خود كار خود را در حال حيات و زندگى اصلاح نكردى.

و سمع امير المؤمنين- ٧‌- رجلا يقول: استغفر اللَّه فقال: ثكلتك امّك او تدرى ما حدّ الاستغفار الاستغفار درجة العلّيّين و هو اسم واقع على ستّة معان: اوّلها النّدم على ما مضى و الثانى العزم على ترك العود اليه ابدا و الثالث ان يؤدّى الى المخلوقين حقوقهم حتّى تلقا اللَّه املس و الرّابع ان تعمد الى كلّ فريضة ضيّعتها فتؤدى حقّها و الخامس ان تعمد الى اللحم الّذى نبت على السّحت و المعاصى فتذيبه و السّادس ان تذيق الجسم الم الطّاعة كما اذقته حلاوة المعصية فعند ذلك تقول استغفر اللَّه.

امير المؤمنين- ٧- شنيدند كه مردى مى‌گويد استغفر اللَّه حضرت فرمود: مادرت به عزايت بنشيند آيا مى‌دانى حدّ استغفار چيست؟ استغفار درجه بلند مرتبه‌هاست. و آن اسمى است كه مجموع بر شش معنى اطلاق مى‌شود: اوّل اينكه: نادم و پشيمان باشى از آنچه در گذشته از تو سرزده. دوّم اينكه: عزم‌