إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٦٥ - باب دوم در زهد در دنيا
حيوانات است مانند علفها تا وقتى كه زمين به سبب آن زينت گرفت و به آن مزيّن شد و اهل زمين گمان بردند كه قادر برآنند امر ما در شب آمد يا روز پس آن را دروشده قرار داديم كه گويا قبلا چيزى روئيده نشده بود. همچنين آيات و علامات خداشناسى را بيان مىكنيم براى مردمى كه فكر مىكنند.
و قال تعالى: مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فِيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاها مَذْمُوماً مَدْحُوراً وَ مَنْ أَرادَ الْآخِرَةَ وَ سَعى لَها سَعْيَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ كانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُوراً[١].
هر كس در كارهايش تنها منظور و ارادهاش دنيا باشد به او مىدهيم در دنيا آنچه خواستيم براى هر كس اراده كرديم، پس قرار داديم براى او جهنّم را در حالى كه در آنجا معذّب باشد و مورد مذمّت و دور از رحمت حق تعالى باشد. و كسى كه اراده كند آخرت را و براى آن سعى و كار كند و او مؤمن باشد پس اين كسان سعى و كوشش آنها مورد قبول خداى متعال خواهد بود.
و قال تعالى: مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فِيها وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ[٢].
كسى كه اراده كند زندگى دنيا و زينت آن را اجر اعمالشان را تمام و كامل به آنها مىرسانيم و از اين راه در دنيا كمبودى براى آنها نيست اينانند كسانى كه در آخرت براى آنها غير آتش و عذاب
[١] سوره اسراء، آيه ١٨- ١٩.
[٢] سوره هود، آيه ١٥- ١٦.