و روى‌ انه ذكر عند النّبى ٦ رجلان كان احدهما يصلّى المكتوبة و يجلس فيعلم الناس الخير و كان الآخر يصوم النّهار و يقوم الليل فقال ٦: فضل الاول على الثانى كفضلى على الانام.

روايت شده كه در نزد پيغمبر- ٦- ذكر شد كه دو مرد هستند كه يكى از آن دو نماز واجب خود را به جا مى‌آورد و مى‌نشيند و آنچه خير مردم در آن است به آنها ياد مى‌دهد از قبيل مسائل فقهى يا اخلاقى يا اعتقادى يا آداب معاشرت و حقوق و امثال اينها، و آن ديگرى روزها روزه است و شب‌ها به عبادت قيام مى‌كند و به اين حال اوقات اين دو نفر طى مى‌گردد آيا كدام يك افضل است؟ رسول اللَّه- ٦- فرمود: آن اول كه به واجبات اكتفا مى‌كند و مشغول تعليم مردم است فضيلتش بر دوم مانند فضيلت من است بر مردم ديگر.

و قد اثنى اللَّه على اسماعيل بقوله‌ إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا وَ كانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ وَ كانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا.

به تحقيق خداوند حضرت اسماعيل صادق الوعد را در قرآن كريم مدح كرده كه او صادق الوعد بود و رسول و نبى بود و اهل و عشيره‌اش را امر به نماز و زكات مى‌نمود و در نزد خداى خود مرضى بود، يعنى خدا از او راضى بود.

و قال ٦‌: ما تصدّق مؤمن بصدقة احب الى اللَّه من موعظة يعظ بها قوما يتفرقون و قد نفعهم اللَّه بها و هى افضل من عبادة سنة