إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٤٥ - موعظههاى قرآنى

فرمود: مردم را با گفتار حكيمانه و موعظه نيكو به راه حق بخوان و قال تعالى: وَ عِظْهُمْ وَ قُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغاً[١].

آنان را موعظه كن و در ميان آنها با گفتار رسا تكلّم كن.

و قال: وَ ذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرى‌ تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِينَ‌[٢].

و يادآورى كن كه يادآوردن به مؤمنين نفع مى‌رساند.

و قال: وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ‌[٣]، يعنى يوم القيمة و يوم الموت و يوم المسائلة القبر و يوم النّشور. و مسألة سلامة هذه الأيام سئل اللَّه تعالى عيسى بن مريم بقوله: وَ السَّلامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَ يَوْمَ أَمُوتُ وَ يَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا[٤]. و ان كان قوله يوم ولدت فيه فقد سئل انواع الشّكر على سلامته منه يدلّ على شدّة المشقّة.

و فرمود: روزهاى خدا را به آنان يادآورى كن، كه مراد روز قيامت و روز مرگ و روز سؤال قبر و روز محشور شدن خلائق از قبور مى‌باشد.

حضرت عيسى بن مريم سلامتى اين روزها را از خدا سؤال نمود به اين كه گفت: سلام بر من روز ولادت و روز مرگ و روز زنده شدن بعد از مرگ، و گر چه سلامتى روز ولادت متضمن در خواست انواع شكر بر سلامتى او در آن روز مى‌باشد كه دلالت بر شدّت مشقت و سختى آن حال دارد. مصنّف اين كتاب- خدا او را رحمت كند- گويد: اين كتاب را به پنجاه و چهار باب مرتب كردم.

[١] سوره نساء، آيه ٦٣.

[٢] سوره ذاريات، آيه ٥٥.

[٣] سوره ابراهيم، آيه ٥.

[٤] سوره مريم، آيه ٣٣.