وعده و يخافون وعيده و يعتبرون بقصصه و يأتمرون باوامره و يتناهون عن نواهيه، ما هو و اللَّه حفظ آياته و درس حروفه و تلاوة سوره و درس اعشاره و اخماسه حفظوا حروفه و اضاعوا حدوده و انّما هو تدبّر آياته و العمل باحكامه. قال اللَّه تعالى: كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ مُبارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آياتِهِ‌[١].

حضرت امام جعفر صادق- ٧- در اين آيه كريمه:

كسانى كه كتاب را به آنها داديم آن را تلاوت مى‌كنند حق تلاوت آن، فرمود: مراد اين است كه آيات آن را صحيح مى‌خوانند و مراعات وقف و وصل و ساير آداب قراءت را مى‌نمايند. و در معانى آن دقّت مى‌كنند و به احكام آن عمل مى‌كنند. و به وعده‌هاى آن اميدوارند و از وعيدهاى آن مى‌ترسند. از قصّه‌هاى آن عبرت مى‌گيرند. و به آنچه امر شده در آن مى‌پذيرند و از آنچه نهى شده در آن باز مى‌ايستند. و به خدا قسم مراد حفظ آيات آن و درس حروف آن نيست و خواندن سوره‌هاى آن و درس ده قسمت و پنج قسمت آن منظور نيست، حروف آن را حفظ مى‌كنند و حدود آن را ضايع مى‌كنند. و جز اين نيست كه مراد تدبّر در آيات آن است و عمل كردن به احكام آن. خدا مى‌فرمايد: كتابى به سوى تو نازل كرديم كه داراى بركت است تا در آيات آن دقت كنند.

و اعلموا رحمكم اللَّه انّ سبيل اللَّه سبيل واحد و جماعها الهدى و مصير العالم العامل بها الجنّة و المخالف لها النار و انّما الايمان ليس بالتّمنى و لكن ما ثبت في القلب و عملت به الجوارح و صدّقته الاعمال الصالحة و اليوم فقد

[١] سوره ص، آيه ٢٩.