إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣٠٩ - باب هجدهم در وصيت لقمان به فرزندش

و همنشينى كنيد كه گفتار او سبب زياد شدن اعمال خير شما باشد و ديدن او خدا را به ياد شما بياورد و عمل او سبب رغبت شما به آخرت گردد.

و قال امير المؤمنين- ٧- لأبي ذر: الزم قلبك الفكر و لسانك الذكر و جسدك العبادة و عينيك البكاء من خشية اللَّه. و لا تهتمّ برزق غد.

و الزم المساجد و انّ عمارها هم اهل اللَّه و خاصّته قرّاء كتابه العاملون به.

حضرت امير المؤمنين- ٧- به جناب ابو ذر فرمود: قلب خود را از فكر جدا مكن و زبان خود را دائما به ذكر بدار و بدن خود را به عبادت بدار و دو چشم خود را به گريه از خوف خدا عادت بده. و در غم روزى فردا مباش. و از مساجد جدا مشو، به درستى كه تعميركنندگان مساجد اهل اللَّه مى‌باشند. و كسانى به مساجد اختصاص دارند كه قرآن را مى‌خوانند و به آن عمل مى‌كنند.

و قال- ٧‌- المروّة ست ثلاث في السّفر و ثلاث في الحضر فالّتى في الحضر تلاوة القرآن و عمارة المساجد و اتّخاذ الاخوان في اللَّه.

و امّا الّتى في السّفر بذل الزّاد و حسن الخلق و المعاشرة بالمعروف.

فرمود: مروّت در شش چيز است سه چيز در سفر و سه چيز در حضر. پس آنچه در حضر است عبارتند از ١- تلاوت قرآن ٢- مساجد را معمور كردن يعنى زياد در مساجد رفتن و نماز خواندن ٣- برادران دينى براى خود اختيار كردن كه در امور دينى از آنها استمداد و كمك بگيرد و اما آنچه در سفر است عبارتند از: ١- آن توشه و خوراكى كه همراه دارد در موقع خوردن به ديگران هم بدهد. ٢- با همراهان و رفيقان با اخلاق نيكو رفتار كند. ٣- معاشرت و مصاحبتش با آنها