إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٣١١ - باب هجدهم در وصيت لقمان به فرزندش
صنف في غيبة النّاس و صنف في الخصومات و الاقوال الباطل.
مردم در مسجد سه دسته بودند يك دسته به نماز مشغول بودند و يك دسته تلاوت قرآن كريم مىنمودند و دسته سوّم به درس گفتن و ياد گرفتن علوم دينى مشغول بودند. امّا اكنون چنين شده كه در مسجد يك دسته مشغول معامله و بيع و شراء هستند. دستهاى به غيبت مسلمين پرداخته و دسته ديگر مشغول گفت و شنود و مخاصمه و ردّ بدل گفتار باطل با يك ديگر مىباشند.
و قال ٧: ليعلم الذى يتنخّم في القبله انه يبعث و هى في وجهه.
فرمود: كسانى كه نخامه و اخلاط سينه و آب دهان را به طرف قبله مىاندازند بايد بدانند كه در قيامت مبعوث خواهند شد در حالى كه در صورت آنها آن آب دهان ديده مىشود.
و قال يقول اللَّه تعالى: المصلّى يناجينى و المنفق يقرضنى في الغنا ثم يتقرّب الىّ.
فرمود: خداى متعال مىفرمايد: نمازگزار با من راز مىگويد و مناجات مىكند و آن كس كه در راه من مالش را بخشش مىكند به من قرض مىدهد در حال توانايى پس به سوى رحمت من نزديك مىشود.
و قال: انّ الرّجلين يكونان في صلاة واحدة و بينهما مثل ما بين السّماء و الارض من فضل الثّواب.
فرمود: دو نفر مشغول يك نماز مىباشند و تفاوت فضيلت و ثواب نماز آن دو مانند فاصله بين آسمان و زمين است.