إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٧ - موعظههاى قرآنى
و قال: يَوْمَ تَأْتِي كُلُّ نَفْسٍ تُجادِلُ عَنْ نَفْسِها وَ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ[١].
روزى كه هر كسى تنها براى خود مجادله و دفاع كند و كسى به فكر كسى ديگر نباشد (و گويد: خدايا مرا نجات بده خدايا مرا نجات بده) و هر كس هر عملى انجام داده مزد آن كاملا به او داده مىشود و ظلمى به او نخواهد شد.
و قال: يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ ما قَدَّمَتْ يَداهُ وَ يَقُولُ الْكافِرُ يا لَيْتَنِي كُنْتُ تُراباً[٢].
روزى كه هر كس هر چه كرده در پيش روى خود حاضر بيند و كافران (از فرط عذاب) آرزو كنند كه اى كاش خاك بوديم.
و قال: يَوْمَ لا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ وَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ[٣].
روزى كه براى ظالمان عذر خواهى نفعى نمىبخشد و براى آنها است لعنت و براى آنهاست خانه بد (جهنّم).
و قال: وَ جِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّكْرى يَقُولُ يا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَياتِي فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ وَ لا يُوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ[٤].
در اين روز جهنم را بياورند در اين روز انسان متذكر كار خود مىگردد آن تذكّر چه فايدهاى به حال او دارد در آن روز مىگويد: اى كاش براى اين زندگى دائمى خودم از آن دار فانى
[١] سوره نحل، آيه ١١١.
[٢] سوره نبأ، آيه ٤٠.
[٣] سوره مؤمن، آيه ٥٢.
[٤] سوره فجر، آيه ٢٦.