و بدانيد به درستى كه هيچ كس دين را مثل دو نفر خراب نكرد: يكى پيشوا و رهبر گمراه كه خود گمراه و ديگران را هم گمراه مى‌كند. و ديگرى منافقى كه از راه باطل جدا مى‌كند. و دنيا گردن طالبين خود را قطع كرد و آنان كه رغبت و ميل به آن داشتند نيز به همين سرنوشت گرفتار شدند.

و اعلموا انّ القبر روضة من رياض الجنّة او حفرة من حفر النّيران فمهّدوه بالعمل الصّالح.

و بدانيد به درستى كه قبر باغى است از باغهاى بهشت يا گودالى است از گودالهاى آتش. پس او را با اعمال صالح خوابگاه و آرامگاه خود قرار دهيد.

فمثل احدكم يعمل الخير كمثل الرّجل ينفذ كلامه يمهّد له قال اللَّه تعالى: فَلِأَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ‌[١].

پس كسى از شما عمل خير مى‌كند مثل او مثل كسى است كه نفوذ كلام داشته باشد دستور دهد تا لوازم آسايش او را تهيّه كنند كه وقتى وارد شد هر چيز به جاى خود آماده باشد. خداى متعال جلّت عظمته مى‌فرمايد: آنها به واسطه اعمال صالح براى خود آسايشگاه تهيّه مى‌كنند.

و اذا رأيتم اللَّه يعطى العبد ما يحبّ و هو مقيم على معصيته فاعلموا ان ذلك استدراج له قال اللَّه تعالى: سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ‌[٢].

[١] سوره روم، آيه ٤٤.

[٢] سوره اعراف، آيه ١٨٢.