باشيد. و بترسيد از اينكه مرگ شما دفعة برسد و شما در حال غرور به دنيا باشيد و ديگر نتوانيد مهيّا و مستعدّ براى زندگى دائمى خود گرديد، و خداى متعال مى‌فرمايد: وقتى مرگ آنها رسيد استطاعت و قدرت ندارند كه وصيّت كنند يا به سوى اهلشان برگردند.

فربّ ذى عقل اشغله هواه عمّا خلق له حتّى صار كمن لا عقل له و لا تعذّروا انفسكم في خطائها و لا تجادلوا بالباطل فيما يوافق هواكم و اجعلوا همّكم نصر الحقّ من جهتكم او من جهة من يجادلكم فانّ اللَّه تعالى يقول: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصارَ اللَّهِ‌[١]، فلا تكونوا انصارا لهوائكم و الشّيطان.

پس چه بسيار صاحب عقلى كه هواهاى نفسانى او را از آنچه كه براى آن خلق شده بازداشته تا جايى كه مانند كسانى كه عقل ندارند عمل مى‌كنند. و هيچ گاه براى نفسهاى خود عذرتراشى نكنيد كه او را در خطاهايش معذور بدانيد، بلكه او را مقصّر و متجاوز بدانيد و با او به خطاب و عتاب رفتار كنيد كه چرا چنين و چنان كردى تا سبب شود طمع او قطع گردد و ديگر ميل بازگشت به گناه و معصيت ننمايد. و مطابق خواهش نفس خود مجادله در باطل نكنيد. و همّت خود را در يارى كردن حق قرار دهيد چه اينكه از طرف شما حاصل گردد يا از طرف آن كس كه با شما مجادله مى‌كند، چون خداوند تعالى مى‌فرمايد: اى اهل ايمان ياران خدا بوده باشيد پس ياران ميل خود يا شيطان نباشيد.

[١] سوره صف، آيه ١٤.