معيشت باشيد اين يادآورى سبب مى‌شود كه شما در وسعت قرار گيريد و همان مضيقه براى شما وسيع شود، چون توجّه به كوتاهى عمر و به هم خوردن زندگى پيدا مى‌كنيد و همان چيز كم در نظر شما زياد مى‌آيد زيرا مى‌دانيد به زودى آن را خواهيد گذاشت و رفت. پس به همان چيز كم راضى مى‌شويد و به شما ثواب داده مى‌شود. و اگر در غنى و بى‌نيازى بوده باشيد ياد مرگ آن را در نظر شما بى‌اعتبار قرار مى‌دهد و با نظر علاقه‌مندى به آن نگاه نخواهيد كرد، پس در نتيجه آن را بذل و بخشش مى‌كنيد و سبب اجر شما در آخرت مى‌شود. پس به درستى كه يكى از شما وقتى بميرد و از اين عالم برود قيامت او بر پا مى‌شود. بنا بر اين، بين ما و قيامت مرگ فاصله است. مى‌بيند آنچه براى او هست از خير يا شر، يعنى بعد از مردن انسان مى‌داند كه اهل عذاب است يا رحمت. به درستى كه گذشتن شب و روز مدّت زندگى را تمام مى‌كند و رسيدن به مرگ و وارد شدن آن عالم را نزديك مى‌كند.

و هر كس بعد از خارج شدن جان از بدنش و فرو رفتن در قبرش آنچه از مال خود را پيش فرستاد نتيجه آن را خواهد ديد و مى‌فهمد كه آنچه باقى گذارده براى او نفعى ندارد، و شايد آن را از راه باطل جمع كرده و يا حقوق الهى را كه به آن تعلّق گرفته منع كرده.

و قال سعد لسلمان رضى اللَّه عنه في مرضه كيف تجد نفسك فبكى فقال ما يبكيك فقال و اللَّه ما ابكى حزنا على الدّنيا و لكن بكائى لأنّ رسول اللَّه ٦ قال ليكن بلاغ احدكم من الدنيا كزاد الرّاكب فاخاف ان اكون قد تجاوزت ذلك و ليس حوله في بيته غير مطهّرة و اجانة