إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٩٩ - باب سيزدهم در مبادرت به عمل
و خداوند متعال جلّت عظمته به حضرت داود پيغمبر وحى فرمود كه: اى داود هر ساعتى كه در آن به ياد من نيستى آن را از ساعت عمر خود مشمار، يعنى بيهوده از دست رفته است و از آن بهرهمند نشدى.
و قال امير المؤمنين ٧: ان امرء ضيّع من عمره ساعة في غير ما خلق له الجديران يطول عليها حسرته يوم القيمة.
امير المؤمنين- ٧- فرمود: كسى كه يك ساعت از عمر خود را در غير آنچه براى آن خلق شده صرف كند هر آينه سزاوار است كه در روز قيامت حسرت و افسوس طولانى داشته باشد.
و قد روى انّ شابّا ورث من ابيه مالا جزيلا فجعل يخرجه في سبيل اللَّه فشكت امّه الى صديق كان لابيه و قالت انى اخاف عليه الفقر فامره ذلك الصديق ان يستبقى لنفسه من الأموال فقال له الشّابّ ما تقول في رجل ساكن في ربط البلد و قد عزم ان يتحوّل الى داخل المدينة فجعل يبعث بغلمانه رحله و متاعه الى داره بالمدينة فذلك خير ام كان يرحل بنفسه و يترك متاعه خلفه لا يدرى يبعث به اليه فعرف الصّديق انه صادق في مثاله ذلك فامر بانفاقه في الصّدقات.
و به تحقيق روايت شده كه جوانى از پدر مال بسيار به ارث برد. پس شروع كرد در راه خدا انفاق كردن. مادرش در نزد، يكى از دوستان پدرش شكايت كرد و گفت: مىترسم اين پسر به فقر گرفتار شود. پس آن دوست در نزد آن جوان آمد و او را امر نمود كه از آن مال مقدارى براى خود نگاه دارد. آن جوان براى دوست پدرش مثالى ذكر كرد كه: چه مىگويى در باره مردى كه در