إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٠١ - باب سيزدهم در مبادرت به عمل
مىگيرند و او را باز مىدارند از دادن صدقه. و آنچه از صدقات در راه خدا مىدهى به نظر تو بزرگ نيايد، چون آنچه از طاعات و عبادات و انفاقات وقتى كه در نظر مؤمن بزرگ بيايد در نزد خدا كوچك است. و وقتى به نظر مؤمن كوچك باشد در نزد خدا بزرگ است.
و في الخبر انّ موسى- ٧- قال لابليس: اخبرنى بالذّنب الّذى اذا عمله ابن آدم استحوذت عليه فقال اذا اعجبته و نفسه و استكبر علمه و صدقته و نسى ذنوبه استحوذت عليه و اياك ثم اياك ان تنهر سائلا او تردّه خائبا و لو بشقّ تمرة و ان الحّ في السّؤال بل تردّه ردّا جميلا اذا لم يكن شيئا تعطيه فانّه ابقى لنعمة اللَّه عليك فإنه ربّما كان السّائل ملكا بعثه اللَّه اليك في صورة آدمىّ يختبرك به ليرى كيف تصنع بما رزقك و اعطاك.
و در خبر است كه موسى- ٧- از شيطان ملعون سؤال كرد كه مرا خبر ده به آن گناهى كه هر گاه از فرزند آدم سرزند تو بر او غلبه و تسلّط پيدا خواهى كرد؟ پس شيطان گفت: وقتى كه از خودش خوشش آيد و به نظر عجب و خودبينى در خود بنگرد، و عمل خود را بزرگ شمارد، و صدقهاى كه داده در نظر او جلوه كند، و گناه خود را از نظر ببرد در اين هنگام بر او مسلّط خواهم شد. و حذر كن و اجتناب نما از اينكه به سائلى پرخاش كنى يا او را مأيوسانه برگردانى. پس او را مأيوس نكن گر چه به يك نصف خرما باشد و گر چه در سؤال هم بسيار اصرار كند، بلكه او را به نيكويى ردّ كن وقتى كه چيزى نباشد كه به او دهى، پس به درستى كه عطاى به سائل سبب بيشتر باقى ماندن نعمتهاى خداوند است بر تو. و چه