بر ديگرى زيادتى ندارد. و اگر خوف او زيادتر باشد به سلامت نزديكتر است، چون در روايت است كه خدا در بعض كتب منزله خود فرموده، به عزت و جلال خودم جمع نخواهم كرد براى بنده مؤمن خود دو ترس و دو امان را. اگر در دنيا از من ترسيد او را در آخرت ايمن قرار مى‌دهم. و اگر در دنيا از عذاب من ايمن شد در آخرت و روز قيامت او را مى‌ترسانم.

و الدّليل على ذلك من القرآن كثير منه قوله تعالى: لِمَنْ خافَ مَقامِي وَ خافَ وَعِيدِ[١] و قوله: وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى‌ فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى‌[٢] و قوله: وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ‌[٣] و قوله: إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ[٤].

آن براى كسى است كه از عظمت و وعيد من بترسد. و اما كسى كه از عظمت خداى خود ترسيد و نفس خود را از تمايلات نفسانى كه بر خلاف رضاى خدا است باز داشت پس به تحقيق منزل و مأواى او در بهشت است. و براى كسى كه از عظمت خداى خود ترسيد دو باغستان در بهشت براى او هست. و اين است و جز اين نيست كه از ما بين بندگان علما و دانشمندان هستند كه از خدا مى‌ترسند.

و قوله تعالى: وَ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى‌ بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ‌، يعنى عن وجه السلامة. قالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنا مُشْفِقِينَ‌، يعنى خائفين، فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا

[١] سوره ابراهيم، آيه ١٤.

[٢] سوره نازعات، آيه ٤٠.

[٣] سوره رحمان آيه ٤٦.

[٤] سوره فاطر، آيه ٢٨.