إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٥٠ - باب اول در ثواب موعظه و نصيحتپذيرى
كه در اطاعت و بندگى خدا جديت كامل داشته باشد، و امّت پيغمبرش را نصيحت كند، و در عيوب و زشتيهاى اعمال خود فكر كند و آن را اصلاح كند، و علم دين را فرا گيرد و به آن عمل كند و به ديگران ياد دهد و بياموزد.
و عن انس قال قال رسول اللَّه ٦: ا لا اخبركم بأجود الأجواد قالوا بلى يا رسول اللَّه. فقال اجود الاجواد اللَّه و انا اجود بنى آدم و اجودهم بعدى رجل علّم علما فنشره و يبعث يوم القيمة امة واحدة و رجل جاد بنفسه في سبيل اللَّه حتى قتل.
از انس نقل شده كه گفت پيغمبر- ٦- فرمود:
آيا خبر ندهم به بخشندهترين بخشندهها؟ گفتند: بلى يا رسول اللَّه.
پس فرمود بخشندهترين بخشندهها خداى متعال جلّت عظمته مىباشد. و من بخشندهترين اولاد آدم هستم و بخشندهترين اولاد آدم بعد از من مردى است كه علمى را بياموزد پس آن را منتشر كند و چنين كس در روز قيامت مبعوث شود در حالى كه امت واحده است، يعنى كسى است كه جامع خيرات است و به او اقتدا مىشود. و نيز بخشندهترين مردم بعد از من مردى است كه جان خود را در راه خدا بخشش كند تا كشته شود.
و عنه ٧: من علّم علما فله اجر من عمل به الى يوم القيمة.
كسى كه علمى را به ديگرى بياموزد براى اوست اجر هر كس به آن علم عمل كنند تا روز قيامت.
قال رسول اللَّه ٦: اذا مات الرّجل انقطع عمله الا من ثلاثة صدقة جاريه و علم ينتفع به و ولد صالح يدعو له
: