كه زندگانى دنيا روزهاى مختصر و معدودى است. و روزى‌ها قسمت شده است. و پايان اين زندگى در نزد خداى متعال جلّت عظمته معلوم است. و زندگى آخرت ابدى است كه فانى نمى‌گردد و آخرى براى آن تصوّر نمى‌گردد و پايانى ندارد، و نعمتى است كه نابود نخواهد شد و بدانيد كه چه اراده مى‌كنيد و از شما چه خواسته شده است و آنچه از اين دنيا كه شما را از آخرت باز مى‌دارد ترك كنيد. و دورى كنيد از حسرتى كه براى افراطكنندگان است، يعنى كسانى كه در اين عالم زياده‌روى مى‌كنند در بهره‌مند شدن از دنيا در قيامت حسرت مى‌برند كه مى‌توانستيم به عوض اينها كارهايى انجام دهيم كه امروز از آن بهره‌مند شويم و دنيا ما را سرگرم كرد تا دست ما از انجام اين كارها كوتاه شد و همچنين دورى كنيد از پشيمانى اهل غرور، يعنى آنها كه گول شيطان و دنيا خورده‌اند و اوقات عمر عزيز خود را ضايع و باطل نموده‌اند روزى پشيمان خواهند شد.

و استدركوا فيما بقى ما فات و تأهّبوا للرّحيل من دار البوار الى دار القرار و احذروا الموت ان يفجأكم على غرّة و يعجّلكم عن التّأهّب و الاستعداد و انّ اللَّه تعالى قال: فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَ لا إِلى‌ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ‌[١].

و با آنچه از عمر باقى مانده تلافى كنيد و جبران نماييد آنچه را كه از دست رفت و فوت شد. و مهيّاى كوچ كردن از منزل هلاكت و موقّت دنيا به سوى خانه‌اى كه جاى هميشگى است‌

[١] سوره يس، آيه ٥٠.