إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٣٩ - باب پنجم در ترسانيدن بندگان به وسيله كتاب خدا
ان يحمّ عليكم و لم يعذّبكم من ان يبتليكم لقوله تعالى: إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ وَ إِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِينَ[١].
در خطبه ديگر كه در همين مورد و به همين مضمون است فرمود: به دنيا از روى زهد و بىرغبتى نگاه كنيد و توجه خود را از آن برداريد. به خدا قسم به همين زودىها ساكنين آن از آن كوچ خواهند كرد و مترفين و اهل طغيان ناگهان نيست و نابود مىگردند.
آگاه باشيد كسى كه از راه اشتباهش بر نگردد به زودى به بدبختى گرفتار خواهد شد و از آينده خود نيز خبر خوش ندارد كه انتظار آن را ببرد سرور دنيا با حزن و اندوه آميخته شده و مردان قوى رو به ضعف و سستى مىروند. پس بسيارى چيزها كه از آنها خوشتان مىآيد شما را مغرور نكند، براى اين كه زود از دست شما مىرود. پس خدا رحمت كند كسى را كه فكر كند و عبرت بگيرد پس بينا شود. و گويا آنچه از دنيا مىباشد به همين زودىها نابود است و آنچه از آخرت مىباشد به اين كيفيت است كه هرگز زايل نخواهد شد. و هر چه به شمار آيد ناقص است و هر چه توقع آن هست آينده است. و عالم كسى است كه قدر خود را بداند. و همين جهالت براى شخص بس است كه قدر خود را نداند و به تحقيق دشمنترين بندگان در پيشگاه قدرت حق آن كس است كه خدا او را به خود واگذارد و از راه راست منحرف گردد و بدون راهنما راه بپيمايد.
اگر او را به سوى منافع دنيا بخوانند به سرعت مىرود. و اگر به
[١] سوره مؤمنون، آيه ٣٠.