دانا كرده كه هاويه چيست آن آتش پر حرارت و بسيار گرم و سوزاننده است: و قال تعالى: يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ وَ تَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ[١].

روزى كه به جهنم خطاب كنيم و گوييم آيا از كفار و اهل معاصى پر شدى و او مى‌گويد آيا بيش از اين هست و مى‌شود زيادتر باشد.

و قال: وَ وُضِعَ الْكِتابُ فَتَرَى الْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَ يَقُولُونَ يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها[٢].

در قيامت وقتى نامه عمل خلايق به دست آنها داده مى‌شود پس مى‌بينى گنه‌كاران را كه ترسناك مى‌باشند از آنچه در آن نامه‌هاست و مى‌گويند واى بر ما اين چگونه كتابى است كه واگذار نمى‌كند گناه كوچك و بزرگى را مگر اين كه آن را به شمار آورده.

و كرّر سبحانه ذكرها في مواضع كثيرة و لم يخل سورة من القرآن الا و ذكرها فيها ليكون ذلك ابلغ في تخويف الناس و اوكد في وجوب الحجّة عليهم و تبصرة لهم و شفقة عليهم و انذارا و اعذارا اليهم و موعظة لهم فتدبّروها و فرّغوا قلوبكم لها و لا تكونوا من الغافلين.

خداى متعال جلت عظمته در جاهاى بسيارى از قرآن كريم قيامت را ذكر فرموده و سوره‌اى از قرآن خالى از ذكر آن نگذاشته. اين از آن جهت است كه بيشتر سبب ترس مردمان گردد، و حجت بر

[١] سوره ق، آيه ٣٠.

[٢] سوره كهف، آيه ٤٩.