إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٠٩ - باب چهارم در ترك دنيا
بزن و ندا كن صاحب خانه را كه اموال بسيار جمع كرد از روى حرص به دنيا پس چه كرد با آنها. پس هاتفى از آن خرابه جواب داد و شعرى خواند كه مضمون آن چنين است: براى او خانهاى غير از اين خانه بود كه مرگ سبب و علّت شد كه به آنجا انتقال پيدا كرد.
و قال قتاده في قوله تعالى: وَ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلاتُ[١]، قال وقايع القرون الماضية و ما حلّ بهم من خراب الدّيار و تعفية الآثار.
قتاده در باره اين آيه كريمه: به تحقيق پيش از آنها آثار عذاب و عقوبتها گذشت، گفته مراد وقايع قرنهاى گذشته و آنچه بر سر آنها آمد از خرابى ديارشان و برطرف شدن آثار آنها مىباشد.
و مر الحسين- ٧- قصر اوس. فقال: لمن هذا فقالوا لاوس فقال ٧ ودّ اوس انّ له في الآخرة بدله رغيفا.
حضرت امام حسين- ٧- به قصر اوس عبور فرمود پس فرمود: اين از كيست؟ عرض كردند: از اوس است. پس حضرت فرمود: اوس در قيامت آرزو مىكند كه اى كاش به عوض آن قرص نانى در آنجا داشت كه از آن بهرهمند مىشد. خلاصه اين كه چه بسا كسانى كه در دنيا مال و مكنت و عمارت و ساير اشياء دنيوى داشته باشند و چون چيزى براى زندگى دائمى آخرت نفرستادهاند چون آنجا روند آرزو مىكنند كه اى كاش چيز كمى به عوض آنها در آخرت داشته باشند.
[١] سوره رعد، آيه ٦.