و آرزوى رسيدن به هواهاى نفسانى سبب مى‌شود كه انسان آخرت را فراموش كند و در نتيجه از تهيّه توشه براى آن سرا غافل ماند. و به درستى كه حق تعالى جلّ شأنه دنيا را به دوست و غير دوست مى‌دهد به قول شاعر:

اديم زمين سفره عام اوست‌		بر اين خوان يغما چه دشمن چه دوست‌

ليكن آخرت را و نعمتهاى باقيه بهشت را تنها به دوستان مى‌دهد و عطا نمى‌فرمايد آن را مگر به دوستان خود. و به درستى كه براى هر كدام از دنيا و آخرت فرزندانى است، پس شما اختيار كنيد فرزندى آخرت را.

(شايد مراد از تعبير به فرزند پيرو بودن باشد، چنانچه فرزند به هر طرف كه مادر مى‌رود دنباله‌رو اوست. مى‌فرمايد: هر طريقى كه به سوى آخرت مى‌رود شما آن طريق را برويد) پس به تحقيق كه هر فرزند پيرو مادرش مى‌باشد، و به درستى كه دنيا كوچ كرده و مى‌رود و آخرت زينت كرده به سوى شما مى‌آيد. و اكنون در اين دنيا شما در روز عمل مى‌باشيد و حسابى در كار نيست و به همين زودى‌ها در روز حساب واقع مى‌شوند كه در او جاى عمل نيست.

و قال ٦‌: ايّها النّاس لا تغرّوا فانّ اللَّه لو اهمل شيئا لاهمل الذّرة و الخردلة و البعوضة.

پيغمبر اكرم- ٦- فرمود: اى مردم مغرور نشويد، پس به درستى كه حق تعالى شأنه اگر در اعمال بندگان مسامحه و اهمال مى‌فرمود هر آينه ذرّه و خردل و بعوضه را صرف نظر و اهمال مى‌فرمود.