قيامت روزى است كه زمين بدل و عوض شود به غير اين زمين و نيز آسمان و خلايق در محضر ربوبى خداى يگانه قهّار كه تسلّط و قدرت بر هر چه دارد ظاهر شوند و اين ظهور براى محاسبه اعمال است.

و قال: وَ يَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبالَ وَ تَرَى الْأَرْضَ بارِزَةً وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً وَ عُرِضُوا عَلى‌ رَبِّكَ صَفًّا لَقَدْ جِئْتُمُونا كَما خَلَقْناكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّنْ نَجْعَلَ لَكُمْ مَوْعِداً[٢]. وَ تَرَكْتُمْ ما خَوَّلْناكُمْ وَراءَ ظُهُورِكُمْ وَ ما نَرى‌ مَعَكُمْ شُفَعاءَكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكاءُ لَقَدْ تَقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَ ضَلَّ عَنْكُمْ ما كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ‌[٣].

روزى كه كوهها را متلاشى و پراكنده مى‌كنيم و زمين را مشاهده مى‌كنى در حالى كه ظاهر است، (يعنى هيچ پست و بلندى درخت و گياهى نيست كه با سايه خود آن را بپوشاند) و خلق را محشور كنيم و يكى از آنها را وانگذاريم و در مقام حكومت عدل الهى عرضه شوند و حضور پيدا كنند در حالى كه به صفوف مرتّب ايستاده باشند. به آنها گفته شود به تحقيق به سوى ما آمديد چنانچه‌

[١] سوره ابراهيم، آيه ٤٨.

[٢] سوره كهف، آيه ٤٧ و ٤٨.

[٣] سوره انعام، آيه ٩٤.