إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢١٤ - باب سيزدهم در مبادرت به عمل
و اگر تو آتش را مكروه و ناخوش دارى خداى تو هم گناه و معصيت را مكروه دارد پس مكروه دار آنچه را او مكروه دارد تا نجات دهد تو را از آنچه كراهت دارى. و بدان به درستى كه بعد از مردن چيزهاى عظيمتر و وحشتناكتر هست. خداى تعالى در كتاب محكمش مىفرمايد: دميده مىشود در صور پس مىميرد آن كس كه در آسمانها و زمين است و دميده مىشود در آن بار ديگر پس ناگهان ايستاده و نگاه مىكنند.
و قد روت الثّقات عن زين العابدين- ٧- انّ الصّور قرن عظيم له رأس واحد و طرفان و بين الطّرف الاسفل الّذى يلى الارض الى الطّرف الاعلى الّذى يلى السّماء مثل ما بين تخوم الارض السّابعة الى فوق السّماء السّابعة فيه اثقاب بعدد ارواح الخلائق. و سعة فمه ما بين السّماء و الارض و له في الصّور ثلاث نفخات نفخة الفزع و نفخة الموت و نفخة البعث. فاذا فنيت ايّام الدّنيا امر اللَّه عزّ و جل اسرافيل ان ينفخ فيه نفخة الفزع. فاذا رأت الملائكة اسرافيل و قد هبط و معه الصّور قالوا قد اذن اللَّه في موت اهل السّماء و الارض فهبط اسرافيل عند بيت المقدّس فيستقبل الكعبة فينفخ في الصّور نفخة الفزع.
به تحقيق كسانى كه مورد اطمينان مىباشند از حضرت امام زين العابدين- ٧- روايت كردهاند كه صور قرنى است بزرگ كه از براى او سرى است و دو طرف. و ما بين طرف پايين كه به جانب زمين است تا طرف بالا كه به جانب آسمان است مانند ما بين ته زمين هفتم است تا بالاى آسمان هفتم. در او سوراخهاست به تعداد ارواح همه مخلوقات. وسعت دهنه آن به قدر ما بين آسمان