و زمين است و حضرت اسرافيل سه مرتبه در صور مى‌دمد: يكى نفخه فزع، ديگرى نفخه مرگ و سوم نفخه زنده شدن. پس وقتى روزهاى دنيا تمام شد خدا به اسرافيل مى‌فرمايد كه بدمد در صور دميدن فزع را، چون ملائكه اسرافيل را ببينند كه با صور فرود مى‌آيد گويند: خداوند اذن مرگ اهل آسمان و زمين را داده است. پس اسرافيل در نزد بيت المقدّس پايين مى‌آيد و مقابل كعبه مى‌ايستد و در صور مى‌دمد دميدن فزع.

قال اللَّه تعالى‌ وَ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ وَ كُلٌّ أَتَوْهُ داخِرِينَ‌، الى قوله تعالى: مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ‌[١]. و تزلزلت الارض و تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَ تَضَعُ كُلُّ ذاتِ حَمْلٍ حَمْلَها و يصير النّاس يميدون و يقع بعضهم على بعض كأنّهم‌ سُكارى‌ وَ ما هُمْ بِسُكارى‌ وَ لكِنَ‌ من عظيم ما هم فيه من الفزع و تبيّض لحى الشيبان من شدّة الفزع و تطير الشّياطين هاربة الى اقطار الارض و لو لا انّ اللَّه تعالى يمسك ارواح الخلائق في اجسادهم لخرجت من هول تلك النفخة فيمكثون على هذه الحالة ما شاء اللَّه تعالى. خداى متعال مى‌فرمايد: و در صور دميده شود پس هر كس كه در آسمان و زمين است به فزع و ترس مى‌آيد مگر آن كس را كه خدا بخواهد. و همه مى‌آيند او را در حالى كه مطيع و منقاد و ذليلند.

تا آنجا كه مى‌فرمايد: كسى كه اين عمل خوب را آورد براى او بهتر از آن هست. و آنها از ترس و فزع آن روز ايمنند. و زمين به لرزه‌

[١] سوره نمل، آيه ٨٧- ٨٩.