إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٧ - موعظههاى قرآنى
است.
روزى كه در صور دميده شود پس خلايق و جماعت مردم محشور شوند. و فوج فوج به جانب حشر روان گردند و باز مىشود آسمان و به صورت دربهايى ظاهر مىگردد كه عالم انسان به عالم ملك متّصل مىگردد و كوهها پراكنده شود و به صورت سراب و آب نما در آيد بدرستى كه گذرگاه و منزلگاه اهل طغيان جهنم است كه در آن سالهاى متمادى مكث خواهند نمود و در آنجا چيز خنك و آب خوشگوار نخواهند چشيد مگر آبهاى داغ و آبهاى گنديده بد بو ...
قيامت روزى است كه روح (مراد از روح روحى است كه در شب قدر با ملائكه نزول مىكند) و ملائكه در صف قرار گرفته باشند و كسى را قدرت تكلم و حرف زدن نباشد مگر آن كس كه خدا به او اذن دهد و كلام نيكو بگويد كه حق محض باشد. چنين روزى حق است و لا محاله واقع خواهد شد. پس هر كس مىخواهد براى آن روز مهيّا شود و در جوار رحمت خداى خود منزلگاهى براى خود تهيه نمايد كه ثواب متقين را دريابد و از عذاب اهل طغيان نجات پيدا نمايد. به درستى كه ما مىرسانيم شما را از عذاب نزديكتر (مراد عذاب قيامت است چون حق است نزديك است). و در آن روز هر كس آنچه از اعمال انجام داده و پيش فرستاده خواهد ديد و به آن نظر مىكند. و كافر مىگويد اى كاش من خاك بىشعور بودم تا از اهوال و عذابهاى امروز نجات پيدا مىكردم. (در آن روز نجات تنها براى شيعيان است، چون كفار مقام آنها را مىبينند آرزو مىكنند كه اى كاش ما از شيعيان بوديم). و تراب اشاره است