إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٥ - موعظههاى قرآنى
از نهايت نفرت و ناراحتى آرزو مىكند كه اى كاش بين او و اين عمل مسافت بسيار بعيد بود كه جمع بين او و آن عمل نمىشد.
و پروردگار عالم با اين بيانات شما را امر مىفرمايد كه از او بترسيد و كارى نكنيد كه آن روز از عمل خود براءت بجوييد و بيزار باشيد و بدانيد كه خداوند عالم به بندگانش بسى مهربان است.
و قال: يَوْمَ تَرَوْنَها تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَ تَضَعُ كُلُّ ذاتِ حَمْلٍ حَمْلَها وَ تَرَى النَّاسَ سُكارى وَ ما هُمْ بِسُكارى وَ لكِنَّ عَذابَ اللَّهِ شَدِيدٌ[١].
قيامت روزى است كه مىبينى از دهشت و وحشت آن هر زن شيردهنده از طفل شيرخوار خود غفلت مىكند و هر زن باردار و حامله از وحشت حمل خود را سقط مىكند و مىاندازد و مىبينى مردمان را كه مانند مستان حركت مىكنند و حال آن كه آنها مست نيستند ليكن عذاب خدا شديد است و آنها از شدّت عذاب و هول و وحشت آن چنينند.
و قال: يَوْماً يَجْعَلُ الْوِلْدانَ شِيباً السَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِهِ كانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا[٢].
قيامت روزى است كه از هول و وحشت آن اطفال پير مىشوند و آسمان شكافته مىشود اين وعده خدا واقع خواهد شد پس بترسيد.
فاحذروا عباد اللَّه يوم تشبّ فيه رؤوس الصّغار و تسكر الكبار و تضع الجبال.
پس بترسيد بندگان خدا از روزى كه در آن روز سرهاى
[١] سوره حج، آيه ٢.
[٢] سوره مزمّل، آيه ١٧ و ١٨.