إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٣ - موعظههاى قرآنى
خدا به پيغمبرش مىفرمايد: بترسان آنها را از روزى كه آمدن آن نزديك است هنگامى كه قلبها و جانها از خوف و دهشت بالا آمده و به حنجره و حلق برسد. در حالى كه غيظ و غضب خود را فرو برند، چون از اعمال آن عاجزند. در آن روز براى ظالمان دوستى كه از آنان حمايت كند نيست و شفيعى كه بتواند شفاعت كند يافت نشود.
و قال تعالى: وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ وَ هُمْ لا يُؤْمِنُونَ[١].
بترسان آنها را از روزى كه حسرت و اندوه آن روز بسيار است، زيرا كه وقت گذشته و امر به پايان رسيده و ديگر قادر بر جبران تقصيرات نيستند پس حسرت او بىاندازه است. و با اين كه چنين روزى را در پيش دارند هنوز در غفلت به سر مىبرند و ايمان نمىآورند.
و قال تعالى: أَزِفَتِ الْآزِفَةُ لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ كاشِفَةٌ[٢].
نزديك شد قيامت و غير از حق تعالى كسى وقت وقوع آن را نمىداند.
و قال: وَ أَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنا أَخِّرْنا إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ (فاجابهم): أَ وَ لَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ ما لَكُمْ مِنْ زَوالٍ وَ سَكَنْتُمْ فِي مَساكِنِ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ وَ تَبَيَّنَ لَكُمْ كَيْفَ فَعَلْنا بِهِمْ وَ ضَرَبْنا لَكُمُ الْأَمْثالَ[٣].
[١] سوره مريم، آيه ٣٩.
[٢] سوره نجم، آيه ٥٧ و ٥٨.
[٣] سوره ابراهيم، آيه ٤٤ و ٤٥.