إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٩٤ - باب هجدهم در وصيت لقمان به فرزندش
از توسعه و زيادى كه سبب سرگرمى و بازماندن از آخرت باشد. و بدترين عذرخواهى هنگام مرگ است، چون فائده ندارد. و بدترين پشيمانى پشيمانى روز قيامت است. و بزرگترين خطاهاى زبان دروغ گفتن است.
و خير الغنى غنى النفس و خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى و رأس الحكمة مخافة اللَّه في السّر و العلانية و خير ما القى في القلب اليقين و انّ جماع الاثم الكذب و الارتياب و النّساء حبائل الشيطان و الشّباب شعبة من الجنون و شرّ الكسب كسب الرّبا و شر المآثم اكل مال اليتيم و السعيد من وعظ بغيره و ليس لجسم نبت على الحرام الّا النّار و من تغذّى بالحرام فالنار اولى به و لا يستجاب له دعاء و الصلاة نور و الصّدقة حرز و الصّوم جنّة حصينة و السّكينة مغنم و تركها مغرم.
و بهترين بىنيازى غناى نفس است. و بهترين توشه براى سفر آخرت تقوى و خوددارى از گناهان است. و بالاترين حكمت و دانش ترس از خداست در پنهان و آشكار. و بهترين چيزى كه در قلب انسان القاء مىشود يقين است. و به درستى كه دروغ و شك سبب جميع گناهان است. و زنها ريسمانهاى شيطانند كه به واسطه آنها بندگان را به گناهان مىكشد. و جوانى قسمتى از ديوانگى است. بدترين كسبها رباخوارى است. و بدترين گناهان خوردن مال يتيم است. آدم با سعادت كسى است كه از غير موعظه گيرد. و بدنى كه از حرام بزرگ شده و رشد و نموّ نموده غير از آتش و عذاب چيزى براى او نيست. و كسى كه از حرام بخورد آتش از هر چيزى براى او سزاوارتر است. و دعايى براى او مستجاب نخواهد شد. و نماز نور است و صدقه حافظ از بليّات است