إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٩٣ - باب هجدهم در وصيت لقمان به فرزندش
ساير اوقات و حالات به ياد خدا باش، چون چنين بودى خداى متعال جلّت عظمته تو را ياد فرمايد كه خدا ياد مىكند كسى را كه به ياد او باشد و كسى كه شكرگزار او باشد شكر او را قبول فرمايد. و براى هر گناهى تجديد توبه بنما اگر گناه سرّى و پنهانى است توبه آن را هم پنهانى انجام ده و اگر آشكارا و علنى است توبه آن را هم علنى انجام بده.
و اعلم انّ اصدق الحديث كتاب اللَّه و اوثق العزّ التّقوى و اشرف الذكر ذكر اللَّه تعالى و احسن القصص القرآن و شرّ الامور محدثاتها و احسن الهدى هدى الأنبياء و اشرف الموت الشهادة و اعمى الاعمى الضّلالة بعد الهدى و خير العلم ما نفع و شر العمى عمى القلب و اليد العليا خير من اليد السّفلى و ما قلّ و كفى خير ممّا كثر و ألهى و شرّ المعذرة عند الموت و شرّ النّدامة يوم القيمة و من اعظم خطايا اللّسان الكذب.
بدان به درستى كه راستترين گفتار كتاب است، يعنى آنچه در كتاب نوشته شده راستتر است از آنچه به زبان بگويند.
و محكمترين عزّتها تقوى است. و شريفترين ذكرها ياد خداى تعالى است. و نيكوترين قصهها قرآن كريم است و بدترين چيزها تازهها است. و نيكوترين راهنمايىها راهنمايى پيغمبران است و بهترين مردنها شهادت در راه خداست. و كورترين كوريها گمراهى بعد از راهيابى است. و بهترين علم آن علمى است كه به انسان نفع بدهد. و بدترين كوريها كورى قلب است. و دست بالا بهتر از دست پايين است، يعنى دست عطاكننده بهتر از دست سئوالكننده است و رزق كم كه به حال شخص كفايت كند بهتر است