إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١١٩ - باب چهارم در ترك دنيا

كشيد كه چيزهاى لذيذ خوردند و آبهاى گوارا آشاميدند پس صبح كردند در حالى كه آنها خوراك مار و مور در دل زمين شدند.

چشمهاى آنها بر بالاى خدّها و صورتهاى آن‌ها جارى شده و آشكارا عيش آنها را در آنجا مى‌بينى كه چيست.

مخفى نماند كه اشعار مذكور شباهت به اشعارى دارد كه حضرت هادى- ٧- در مجلس متوكّل فرمودند و شايد همان اشعار باشد با مختصر تصرّفى در آن (مترجم).

و قال الحسين ٧‌: يا ابن آدم تفكر و قل اين الملوك الدّنيا و اربابها الّذين عمّروا خرابها و احتفروا انهارها و مدّنوا مدائنها فارقوها و هم كارهون و ورثها قوم آخرون و نحن بهم عمّا قليل لاحقون. يا ابن آدم اذكر مصرعك و في قبرك مضجعك و موقفك بين يدى اللَّه تشهد جوارحك عليك يوم تذلّ فيه الأقدام و تبلغ القلوب الحناجر و تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ‌ و تبدو السّرائر و يوضع الميزان القسط. يا ابن آدم اذكر مصارع آبائك و ابنائك كيف كانوا و حيث حلّوا و كانك عن قليل قد حللت محلّهم و صرت عبرة للمعتبر. و انشد شعر:

حضرت امام حسين- ٧- فرمود: اى پسر آدم فكر كن و بگو كجايند سلاطين دنيا و صاحبان آنان كه خرابيهاى دنيا را آباد كردند و نهرهاى آن را حفر كردند و شهرهاى آن را به پا داشتند از آن جدا شدند از روى كراهت و كسانى ديگر وارث آنها شدند و ما هم به همين زوديها به‌