إرشاد القلوب ت طباطبایی
(١)
سخن ناشر
٣ ص
(٢)
مقدمه مترجم
٤ ص
(٣)
مقدمه مؤلف
٥ ص
(٤)
موعظههاى قرآنى
٦ ص
(٥)
باب اول در ثواب موعظه و نصيحتپذيرى
٤٦ ص
(٦)
باب دوم در زهد در دنيا
٦٣ ص
(٧)
باب سوم در مذمت دنيا
٩٠ ص
(٨)
باب چهارم در ترك دنيا
٩٧ ص
(٩)
باب پنجم در ترسانيدن بندگان به وسيله كتاب خدا
١٢٣ ص
(١٠)
باب ششم در بر حذر داشتن از عقوبت گناهان در دنيا
١٥٣ ص
(١١)
باب هفتم در كوتاه كردن آرزوها
١٥٦ ص
(١٢)
باب هشتم در كوتاهى عمرها و به سرعت گذشتن و مغرور نشدن به آن
١٦١ ص
(١٣)
باب نهم در مرض و دردها و مصلحت آنها
١٦٨ ص
(١٤)
باب دهم در ثواب عيادت مريض
١٧١ ص
(١٥)
باب يازدهم در توبه و شرايط آن
١٧٦ ص
(١٦)
باب دوازدهم در ذكر مرگ و پندهاى آن
١٩٢ ص
(١٧)
باب سيزدهم در مبادرت به عمل
١٩٧ ص
(١٨)
باب چهاردهم در حال مؤمن در هنگام مرگ
٢٤٦ ص
(١٩)
باب پانزدهم در پند و موعظه
٢٥٩ ص
(٢٠)
باب شانزدهم در شرائط قيامت و هولها و وحشتهاى آن
٢٦٣ ص
(٢١)
باب هفدهم در عقاب زنا و ربا
٢٨١ ص
(٢٢)
باب هجدهم در وصيت لقمان به فرزندش
٢٨٦ ص
(٢٣)
باب نوزدهم در قراءت قرآن مجيد
٣١٢ ص
(٢٤)
فهرست مطالب
٣٢٠ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص

إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٧٥ - باب دوم در زهد در دنيا

تهيّه مى‌كند، و كافر هميشه به فكر بهره بردن از لذائذ اين دنياست و به ياد آخرت نمى‌باشد، اى فرزند آدم از آنچه خدا حرام كرده اجتناب كن و عفّت داشته باش تا از اهل عبادت خدا محسوب گردى، و به آنچه خدا روزى و قسمت تو فرموده است راضى باش تا غنى و بى‌نياز باشى. و با همسايگان نيكى كن تا مسلمان باشى. و با مردم چنان رفتار كن كه انتظار دارى با تو رفتار كنند.

هر گاه چنين كنى تو از اهل انصاف محسوب گردى به تحقيق كه پيش از شما گروهى بودند كه از اموال دنيا بسيار جمع كردند، و عمارات و بناهاى محكم ساختند و آرزوهاى دور و دراز داشتند، پس با چنين حال به يك مرتبه جمعيّت آنها متفرق و پراكنده شد و در گورستان ساكن شدند و در قبرها منزل نمودند.

اى فرزند آدم به درستى كه تو در گرو اعمال خود مى‌باشى و در پيشگاه خدا در قيامت براى رسيدگى به اعمالت حضور پيدا خواهى كرد. پس آن چه در دست دارى و در اختيار تو است انفاق كن و در راه خدا بذل و بخشش نما. و در وقتى كه گام بر زمين مى‌گذارى خود را مهيّا كن براى روزى كه در دل آن جا خواهى گرفت: براى اين كه به همين زودى محلّ سكونت تو آنجا خواهد بود. و بدان كه تو از روزى كه متولدشده‌اى پيوسته در راه تمام كردن عمر خويش مى‌باشى.

و قال‌: من استغنى باللَّه احوج اللَّه الناس اليه.

آن كس كه خود را محتاج خدا دانست و بى‌نيازى و رفع حاجت خود را از خدا خواست خداى متعال ديگران را به او محتاج‌