نظر داشتن مرگ او را وادار به توبه مى‌نمايد و او را مانع مى‌شود از اينكه به مؤمنى قصد سويى كند كه غفلتا او را بكشد يا مجروح نمايد، و او را از آرزوهاى مبسوط باز مى‌دارد. و فرح و شادى دنيا در قلب او كم يافت شود. و خدا هيچ نعمتى به بنده مرحمت نفرموده است كه عظيم‌تر باشد از اينكه خانه آخرت را هميشه مقابل چشمش قرار دهد. و براى همين خداى متعال بر ابراهيم و ذريّه او منّت گذارده است كه مى‌فرمايد: به درستى كه ما آنها را خالص كرديم به اين نحو خالص كردن كه آنها به ياد آخرت مى‌باشند.

و قال رسول اللَّه ٦‌: اكثروا من ذكر هادم اللّذات فانكم ان كنتم في ضيق وسّعه عليكم فرضيتم به و ان كنتم في غنى بغضّه فجدتم به فأجرتم لأنّ المنايا قاطعات الآمال و اللّيالي مدنيات الآجال و انّ المرء عند خروج نفسه و حلول رمسه يرى جزاء ما تقدّم و قلّة غنى ما خلّف و لعلّه من باطل جمعه و من حقّ منعه‌

. رسول خدا- ٦- فرمود: بسيار ياد كنيد شكننده و خراب‌كننده لذّات را پس به درستى كه شما اگر در مضيقه و تنگ‌دستى بوده باشيد آن حالت را به توسعه تبديل مى‌كند پس به آن راضى مى‌شويد. و اگر در غنى و بى‌نيازى بوده باشيد آن را دشمن جلوه مى‌دهد پس جود و بخشش مى‌كنيد و سبب اجر شما مى‌گردد، براى اينكه مرگ آرزو را قطع مى‌كند و طى شدن شب‌ها سبب نزديكى مرگ‌ها مى‌گردد. و هر كس وقت بيرون شدن جانش و وارد شدن در قبرش نتيجه آنچه از اعمال از پيش فرستاده مى‌بيند. و مى‌بيند آنچه از او باقى مانده نفع او به حالش كم است‌