إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ١٩٥ - باب دوازدهم در ذكر مرگ و پندهاى آن
سزاوار است كه قطع اميد و آرزو از دنيا بنمايد و عمل خود را نيكو كند. پس- خدا شما را رحمت كند- به ياد قول حق تعالى باشيد كه مىفرمايد: سختىهاى مرگ آمد و اين است آنچه از آن فرارى بودى پس كشف كرديم از تو پرده پيش چشم تو را پس چشم تو امروز تيز بين است يعنى آنچه را كه در وى شك داشتى مشاهده مىكنى و مى بينى بعد از آن كه او را فراموش كرده بودى و آن در نظر تو بىاهميّت بود. پس پيغمبر- ٦- فرمود: آيا مىدانيد زيركترين شما كيست؟ عرض كردند:
نه يا رسول اللَّه- ٦- فرمود: آن كس كه بيشتر به ياد مرگ باشد و آن كس كه بهتر مهيّاى مرگ باشد. پس عرض كردند: يا رسول اللَّه- ٦- علامت آن چيست؟
فرمود: دورى كردن و پهلو تهى كردن از خانه دروغين، يعنى دنيا و قصد كردن به خانه هميشگى يعنى آخرت، و زاد و توشه برداشتن براى ساكن شدن قبرها و مهيّا شدن براى روز نشور و قيامت.
و لقد احسن من قال شعرا:
|
اذكر الموت هادم اللّذّات |
و تجهّز لمصرع سوف يأتى |
|
و قال آخر:
|
ما ذا تقول و ليس عندك حجّة |
لو قد اتاك منغص اللّذات |
|
|
ما ذا تقول اذا دعيت و لم تجب |
فاذا تركت فانت في غمراتى |
|
|
ما ذا تقول اذ حللت محلّة |
ليس الثقاة لاهلها بثقاة |
|
و به تحقيق شاعر نيكو گفته: به ياد بياور مرگ را كه خرابكننده لذّتهاست و آماده شو براى خوابگاهى كه به زودى