قيامت شود جرقه‌اى مى‌زند مانند قصر و كوشك پس باقى نماند در اين روز پيغمبرى و نه وصىّ پيغمبرى و نه شهيدى مگر اينكه به زانو مى‌آيند و ديگر مردم به رو مى‌افتند و همه فرياد مى‌كنند خدايا مرا نجات بده مرا نجات بده و نجات خود را از خدا خواهانند مگر تو يا رسول اللَّه- ٦- كه ايستاده‌اى و مى‌گويى خدايا نجات بده مرا و ذريّه مرا و شيعيان مرا و دوستان ذريّه مرا! فرمود:

سپس پيغمبر مى‌خواهد كه آتش به عقب برگردد و از مردم دور شود. پس خداى متعال امر فرمايد كه خزنه جهنّم او را به جاى خود برگردانند. اين معنى در تفسير آيه كريمه در سوره فجر است. كه مى‌گويد در اين روز جهنّم آورده شود و در اين روز انسان به ياد مى‌آورد و چگونه براى او يادآوردن نفع دارد، يعنى روز قيامت اولاد آدم گناهانش را به ياد مى‌آورد و پشيمان مى‌شود و مى‌بيند چگونه آنچه پيش فرستاده بر آن وارد شده و چگونه در دنيا يادآور نشد كه خانه اعمال بود و مى‌توانست خود را اصلاح كند و امروز كه روز جزاست به ياد آورده، بنا بر اين ياد نمودن براى او فايده‌اى ندارد. و فرمايش حق تعالى كه از زبان اولاد آدم نقل مى‌فرمايد كه مى‌گويد: اى كاش پيش فرستاده بودم براى زندگانيم، يعنى اى كاش براى رضاى خدا صدقه داده بودم، و كارهاى خير، و عبادات، نماز، ذكر، دعا و تسبيح زياد انجام داده بودم تا اينكه امروز از آن فايده و بهره مى‌بردم و درجات عالى و نعمتهاى باقى در مجاورت انبياء و شهدا و صالحين نصيب من مى‌گرديد:

و انما سمّى اللَّه تعالى حيوة الآخرة آخرة لان نعيم الجنة خالدة دائمة