إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٧٧ - باب شانزدهم در شرائط قيامت و هولها و وحشتهاى آن

فرمود: اگر قوتى دارى با آنها جهاد كن و اگر ضعيف هستى از آنها فرار كن.

و قال ٦‌: صنفان من امتى اذا صلحا صلح الناس و اذا فسد افسد الناس الامراء و العلماء.

حضرت- ٦- فرمود: از امت من دو دسته‌اند كه اگر صالح شدند امت من صالحند و اگر فاسد شدند امت من فاسد گردند: يكى حكّام و ديگرى علماء.

قال اللَّه تعالى: وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ[١].

خداوند مى‌فرمايد: به ظالمان اتكاء نكنيد كه آتش شما را فرو مى‌گيرد.

و قال: وَ لا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي‌[٢].

در آن طغيان نكنيد كه به غضب من گرفتار خواهيد شد.

و اللَّه ما فسدت امور النّاس الّا بفساد هذين الصنفين و خصوصا الجائر في الحكم القابل الرّشا في الحكم.

قسم به خدا امور و كارهاى مردم تباه نشد مگر براى تباهى اين دو دسته و مخصوصا جور و ظلم‌كنندگان در حكم كه در حكم قبول رشوه نمايند.

و لقد احسن ابو نواس في شعره:

[١] سوره هود، آيه ١١٣

[٢] سوره طه، آيه ٨١.