إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٧٥ - باب شانزدهم در شرائط قيامت و هولها و وحشتهاى آن
مىفرمايد: روزى كه دوستى دوستى را از چيزى بىنياز نمىكند.
و قال النّبى ٦. الجنّة محرّمة على جسد غذّى بالحرام.
و قال امير المؤمنين ٧. ليس من شيعتى من اكل من مال امرء حراما.
پيغمبر اكرم- ٦- فرمود: بهشت حرام است بر جسدى كه از حرام غذا خورده و نمو كرده باشد.
امير المؤمنين- ٧- فرمود: از شيعه من نيست آن كس كه مال كسى را به حرام بخورد.
و قال النّبى ٦: لا يشمّ ريح الجنّة جسد نبت على الحرام.
پيغمبر- ٦- فرمود: بوى بهشت را نمىشنود بدنى كه گوشت آن از حرام روييده باشد.
و قال ٧: انّ احدكم ليرفع يديه الى السّماء فيقول يا ربّ يا ربّ و مطعمه حرام و ملبسه حرام فاىّ دعاء يستجاب لهذا و اىّ عمل يقبل منه و هو ينفق من غير حلّ ان حج حج حراما و ان تصدّق تصدق حراما و ان تزوّج تزوّج بحرام و ان صام افطر على حرام فيا ويحه اما علم انّ اللَّه طيّب لا يقبل الا الطيّب. و قد قال في كتابه: إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ[١].
فرمود: يكى از شما دست به طرف آسمان بر مىدارد و مىگويد اى خدا اى خدا و حال آنكه طعام او و لباس او حرام است. پس براى چنين شخص چه دعايى مستجاب شود و چه
[١] سوره مائده، آيه ٢٧.