إرشاد القلوب ت طباطبایی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٢٨٩ - باب هجدهم در وصيت لقمان به فرزندش
شهادت ملائكه موكل بر تو كه اعمال تو را ثبت و ضبط مىنمايند غفلت نداشته باش پس از آنها حيا كن و از خداى خود كه اعمال تو را مىبيند شرم كن. و بر تو باد به شنيدن موعظه و نصيحت پس عمل به آن، چون كه شنيدن موعظه و عمل به آن در نزد شخص عاقل از عسل صاف شده شيرينتر است. و آن براى سفيه و نادان مشكلتر است از بالا رفتن پير فرتوت از نردبان و پلههاى سخت.
و گوش به چيزهاى بيهوده و گفتار لغو مده، چون كه آن سبب مىشود كه آخرت را فراموش كنى و از نظر ببرى. ليكن بر جنازهها حاضر شو و به زيارت قبور مؤمنين برو به ياد بياور مردن و هول و وحشتهاى بعد از آن را پس پند و نصيحت خود را بگير و از آن بهرهمند شو!
يا بنىّ استعذ باللَّه من شرار النساء و كن من خيارهن على حذر.
اى پسرم پناه به خدا ببر از زنهاى بد و از خوبان آنها حذر كن و احتراز نما و از شرّ آنها ايمن مباش.
يا بنى لا تفرح بظلم احد بل احزن على ظلم من ظلمته يا بنى الظّلم ظلمات و يوم القيمة حسرات و اذا دعتك القدرة على ظلم من هو دونك فاذكر قدرة اللَّه عليك.
اى پسرم به ظلم هيچ ظالمى خوشنود مباش بلكه اگر به كسى ظلم كردى براى آن عمل قبيح محزون و غمگين باش. اى پسرم ظلم سبب تاريكى دل مىشود و روز قيامت باعث حسرت و اندوه است. و هر گاه قدرت تو، تو را واداشت كه به كسى ظلم كنى كه از تو ضعيفتر است پس به ياد بياور قدرت و تسلّط خدا را بر خودت.
يا بنىّ تعلم من العلماء ما جهلت و علّم النّاس ما علمت تذكر بذلك في