اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٤٢ - حكايت عارفى كه در صحرا به سردى هوا دچار شده به طلب آتش سوى ده مىدويد

گفتمش ديوانه و سرخوش نيم‌

گو خبر ز آتش كه جوياى ويم‌

بر نشان دوزخ اينجا آمدم‌

من نديدم آتش و حيران شدم‌

انبيا دادند از دوزخ نشان‌

ز آتش سوزان به خلقان جهان‌

آن نشان انبيا از كذب نيست‌

مشكلم حل كن بگو احوال چيست‌

گفتم آرى آن نشانها راست است‌

تو يقين ميدان كه شك برخاسته است‌

نيست اينجا آتشى بشنو ز من‌

هر كسى آرد خود آن با خويشتن‌

آن يكى از آتش شهوت بسوخت‌

وان يكى از كينه آتش برفروخت‌

آتش هريك بود نوعى دگر

فهم كن او را كه تا يابى خبر

آتش دوزخ بود كز خشم تست‌

با تو گفتم من سخنهاى درست‌

هفت دوزخ چيست اخلاق بدت‌

هشت جنت هست اعمال خودت‌

زينهار اى جان من صد زينهار

نيك كن پيوسته دست از بد بدار

زانكه هرچه اينجا كنى از نيك و بد

مونست خواهد شدن اندر لحد

آن مشقتهاى جمله انبيا

وان رياضتهاى جمله اوليا

كى عبث باشد بگو اى بيخبر

ديده گر دارى در آن حكمت نگر

آنچه گفتم هست از عين اليقين‌

نى به استدلال و تقليد است اين‌

راست دان و راست گوى و راست بين‌

راستى كن كج مرو در راه دين‌

حشر تو بر صورت اعمال تست‌

هر چه ديدى نيك و بد احوال تست‌

هر چه مى‌بينى هم از خود ديده‌اى‌

گر جزاى نيك و گر بد ديده‌اى‌

مرغ معنى صورت همت شناس‌

همت آمد كار دينت را اساس‌

فكر دنيايى است مرغ خانگى‌

فكر شهوانى خروس است بى‌شكى‌

هست بلبل عشق و رندى و سماع‌

شد هما فكر قناعت و انقطاع‌

باز آمد دعوت قابل به راه‌

چرغ و شاهين است قرب پادشاه‌

فكر سردارى بود دال عقاب‌

هدهد ارسال رسل بهر خطاب‌

خودنمايى بود طاوس اى پسر

كركس و زاغ است دنيا سر بسر

قاز چبود فكرهاى شست و شو

فاخته طاعات و ذكر دل بگو

بط چه باشد حرص دنياى دنى‌

جوجه باشد حال دنياى غنى‌

در قناعت گشت آن موسيچه فاش‌

هست تيهو حيلتى اندر معاش‌