اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٩٦ - حكايت ابراهيم ادهم

گر بقاى جاودان خواهى دلا

از خودى خود بكلى شو فنا

در تجلى جمال ذو الجلال‌

محو مطلق شو اگر خواهى وصال‌

نيستى آيينه هستى بود

تو نهان شو تا خدا پيدا شود

در مقام محو ثابت كن قدم‌

تا شوى واقف ز اسرار قدم‌

محو كن از لوح هستى نقش غير

تا ببينى هست كعبه عين دير

چون بيفتد پرده ما و تويى‌

روى بنمايد جمال معنوى‌

پرده ما و منى بردار زود

تا شوى از وصل برخوردار زود

چون‌كه خورشيد رخش تابان شود

بى‌تو جانت واصل جانان شود

پاى بند حرص كردى مرغ جان‌

بند بگشا تا پرد بر آسمان‌

تا بكى باشى اسير بند تن‌

دور كن اين بند را از خويشتن‌

در هوايش در گذر از جسم و جان‌

يك زمان جولان نما در لامكان‌

از حجاب ما و من يكدم برآى‌

وانگهى در بزم وصل او درآى‌

پرده تو هستى موهوم تست‌

وصل خواهى شو فنا از خود نخست‌

پاى همت بر سر كونين نه‌

وصل جانان از دو عالم هست به‌

تا بكى باشى تو محجوب خودى‌

زانكه خودبين است اصل هر بدى‌

بيخود از خود شو كه تا حق بين شوى‌

ورنه از عالم ز حق غافل روى‌

كى كمالى در جهان جز نيستى‌

تا تو هستى هست مطلق نيستى‌

آنگهى تو عارف مطلق شوى‌

كاين من و مايى گذارى حق شوى‌

هر كه شد بى‌ما و من در راه دوست‌

ز آفرينش مقصد و مقصود اوست‌

هر كه وارست از هوى و آرزو

جان او محرم شد از اسرار هو

رو فدا كن پيش جانان جان و دل‌

ورنه همچون خر فرومانى به گل‌

پيش جانان هركه جان و دل بباخت‌

مركب عرفان درين ميدان بتاخت‌

تا نگردى سالكا در ره فنا

كى شوى از وصل جانان بانوا

راه عشقش گر فنا اندر فناست‌

عاشقان را زين فنا صد گون بقاست‌

قطره و دريا به معنى خود يكى است‌

غير حق در هر دو عالم گو كه كيست‌

قطره در دريا فتاد و شد فنا

عين دريا گشتنش آمد بقا

اعتبار عقل دان هستى غير

در حقيقت كعبه آمد عين دير